13

خوانش انتقادی همه چیز

Posts Tagged ‘اخلاق ایرانی’

به ارباب نیازمندیم!

Posted by lord13 در ژوئیه 13, 2008

ما به تاج نیاز داریم تا از گذاشتن آن بر سرمان احساس افتخار و قدرت کنیم.برای ساختن این تاج از اولین چیزی که ببینیم استفده می کنیم. گاهی نیازمان به ساختن تاج زیاد می شود وقتی که فکر می کنیم کار مهمی انجام داده ایم. مثلا» زمانی یک نفر را تا حد اسطوره بالا می بریم و آن را به عرش می چسبانیم ولی وقتی از جنبه های دیگر او آگاه می شویم چنان تخریبش می کنیم که انگار حق زیستن هم ندارد. مثالش همین احمد باطبی. که بعضی آن قدر بزرگش کردند که خودشان هم الان زیر این تاج بزرگ در حال له شدن هستند. ما برای هر افتخارمان به یک نماد یا یادبود نیاز شدید داریم. این تفکر یک کشور استعمار زده است.یک جامعه از هم پاشیده.فعالیت های دانشجو های فرانسوی در ماه می 1968 بدون نماد باقی مانده همه جای جهان از آن یاد می کنند هر کس برداشتی از آن دارد. یکی کنده شدن سنگ فرش ها یکی دانشجوی آلمانی الاصل و.. را یک مثال از آن حرکت می داند ولی هیچ کدام آن را محدود نمی کنند.هیچ کدام نمی خواهند یک نماد برای آن پیدا کنند.یک نماد زمینی که روزی بگندد.این یک مورد ساده بود.ما به تاج نیاز داریم که افتخار کنیم و بعد وقتی احساس کردیم آن تاج دیگر قدیمی شده آن را تخریب می کنیم. ما به ارباب نیازمندیم در هر زمینه ای برای هر کاری برای هر چیزی!

Advertisements

Posted in اجتماعی | برچسب‌ها: | Leave a Comment »

بدبخت باش تا دوست داشتنی شوی!

Posted by lord13 در مارس 31, 2008

شاید شما هم توجه کرده باشید که ما ایرانی ها بعد از مرگ افراد چه قدر برای ان ها احترام قایل می شویم و در بزرگداشت آن ها کم نمی گذاریم. این به تنهایی بد نیست ولی چرا این احترام را وقتی زنده بودند انجام ندادیم؟

ما همیشه به دنبال کسانی هستیم که به وسیله ی دلسوزی کردن محبت مان را به آن ها ثابت کنیم. این یک واقعیت است مثلا» وقتی که می خواهند علاقه شان را امام حسین شان نشان بدهند او را تا سر حد کوچک شدن مظلوم و ضعیف جلوه می دهند بعد برایش گریه می کنند و عاشقش می شوند!  برای یک انسان مثل دکتر حسابی هم مدام رنج های زندگی اش را یاد آور می شوند و بعد تحسینش می کنند. همیشه افرادی را که در جنگ کشته شدند افرادی بی دفاع و جوانانی بی گناه جلوه داده شده اند تا قابل ستایش باشند. برای افراد مهم هم این طور رسم است که باید بمیرند و سپس در رثای آن ها اشکی بریزیم و مطلبی بخوانیم و مثلا» یادشان را گرامی بداریم.

انگار این ها اصلا» چیز های مهمی نبودند اگر بیچاره و ناتوان نبودند!

در آمریکا سربازانشان را ستایش می کنند  چون آن ها را نمیاد پایداری و قدرت می دانند و ما سربازانمان را تنها مورچه هایی می بینیم که تنها سلاحشان کشته شدن است!

برای ما بدبختی یک ارزش بی حد و حصر است چیزی که برای مهم بودن چیزی حتما» لازم است. هر چه بیشتر بهتر !

پس نوشت خیلی بی ربط:گفته ها در آهنگ rosetta stoned در واقع حرف های بیمار در آهنگ (lost keys (blame_hofmann است دیگر! اینجا را ببینید : Track listing

Posted in اجتماعی | برچسب‌ها: | 1 Comment »