13

خوانش انتقادی همه چیز

The Da Vinci Code

Posted by lord13 در اوت 24, 2008

پیش نویس1:توی وبلاگ ها همه جور توصیه پیدا می شود از فیلم و موسیقی تا سایت و مدل مو و دانشگاه اما کمتر کسی است که کتاب معرفی کند.این خودش شاید یک نشانه از کم بودن کتابخوانی ما باشد خود من تا حالا درباره ی هیچ کتابی یک پست کامل ننوشته ام اما تصمیم دارم از این به بعد بنویسم.
پیش نویس2:چهار سال پیش بود که کتاب رمز داوینچی را خواندم.خیلی تحت تاثیر کتابقرار گرفتم و به همه دوستانم توصیه کردم آن را بخوانند. هیچ کدام نخواندند حتی برای امتحان کردن.همه شان به من گفتند یک کتاب ساده لوحانه که برای فروش زیاد و پسند عامه مردم نوشته شده ارزش خواندن ندارد! جدا از اینکه معتقدم حتی کتاب هایی که فقط برای عامه پسند بودن نوشته می شوند هم گاهی ارزش زیادی دارند و اینکه اطمینان دارم این کتاب خیلی بالاتر از این حرف هاست از آن دفاع نکردم.یعنی نوع برخورد ها یک حالن نگاه عاقل اندر سفیه بود و من را به شدت مایوس کرد. الان تصمیم دارم از این کتاب خوب دفاع کنم:
از نظر تاریخی کتاب اشارات خوبی دارد هر چند از طرف بعضی تاریخدان ها رد شده ولی هیچ کدام دلیل محکمی برای حرفشان نداشته اند مثلا» حرفی که نویسنده درباره ی تابلوی شام آخر می زند یک نشانه ی دیدنی است و هرکسی که چشم داشته باشد می تواند آن را تصدیق کند. یا مثلا» اینکه روز عبادت مسیحیان(SUNday)در اصل روز عبادت خورشید پرست ها بوده است به خودی خود جالب هستند اما این ها شاید سطحی ترین بحث باشند.
نویسنده معتقد است مردم دنیای امروز به نیمه پنهان و مونث(آنیما) خودشان بی توجه هستند و این علت رشد عجیب خشونت و طمع در جهان امروز است. خیلی از روانشناس ها به این معتقدند که در دنیای امروز مردم به ناخودآگاهشان بی توجه هستند و توجه به ناخودآگاه است که انسان را کامل می کند و به همین علت خلا در زندگی مدرن غربی موج می زند. اما این ایده که مقصر کلیسا است شاید یک مقدار با واکنش و مقاومت روبرو بشود. نویسنده برای اثبات این موضوع می کوشد و علاوه بر نشانه های آشکارش نکات پنهانی هم جا می گذارد. مثل اپوس دئی و اینکه ایمان را با اعمال شاقه برای رستگاری ترویج می کنند ولی خود استاد اعظم از انگشتری بزرگ خودش نمی تواند دل بکند.اینکه پاپ جدید آن ها را از زمره کلیسا های خودش بیرون می کند با اینکه پاپ قبلی اپوس دئی را از نزدیکانش می دانست گویای این است که دین آن قدر سلیقه ای است که ممکن است با آمدن و رفتن ها دستخوش تغییرات اساسی می شود. شاید قبل تر آنجا که قدرت گرفتن اپوس دئی با پرداخت پول خلیفه گری بی واسطه ی پاپ می شود رابطه ی دین با پول را هم توضیح داده باشد.
جدا از اینها از نظر ادبی هم کار خوبی در آمده مثلا» همیشه داستان از زاویه ی افراد مختلف روایت می شود و اینکه گاهی در قبال یک اتفاق افراد واکنش های متفاوت و گاهی متضاد دارند و اینکه گاهی وظیفه ی خواننده است که بفهمد این پاراگراف احساس چه کسی است! جزییات طوری توصیف می شود که خواننده به خوبی خودش را در آن فضا حس کند و اگر کمی انگلیسی تان خوب باشد از ایهام های زیاد در کتاب لذت خواهید برد.
کتاب از نظر من ساده لوحانه نیست و خیلی باید بیشتر از این ها جدی گرفته شود لایه های مختلف داستان با هوش و اطلاعات زیاد دن بروان چنان دقیق سوار شده که شاید حتی بشود آن را با کارهای امبرتو اکو مقایسه کرد.پس با یک کتاب کامل سر و کار دارید که حسابی مشغولتان می کند و مجبور می شود جزییات تابلوی شام آخر را با ورودی موزه ی لوور یا طراحی عمومی کلیسا ها به یاد بیاورید از این نظر یک جور تمرین حافظه هم هست!

Advertisements

یک پاسخ to “The Da Vinci Code”

  1. behbad said

    سلام.می‌توانید برای مطالب خود از لینک‌های ویکی‌پدیای فارسی استفاده کنید:
    a href=»» title=»»>

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

 
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: