به ارباب نیازمندیم!

ما به تاج نیاز داریم تا از گذاشتن آن بر سرمان احساس افتخار و قدرت کنیم.برای ساختن این تاج از اولین چیزی که ببینیم استفده می کنیم. گاهی نیازمان به ساختن تاج زیاد می شود وقتی که فکر می کنیم کار مهمی انجام داده ایم. مثلا” زمانی یک نفر را تا حد اسطوره بالا می بریم و آن را به عرش می چسبانیم ولی وقتی از جنبه های دیگر او آگاه می شویم چنان تخریبش می کنیم که انگار حق زیستن هم ندارد. مثالش همین احمد باطبی. که بعضی آن قدر بزرگش کردند که خودشان هم الان زیر این تاج بزرگ در حال له شدن هستند. ما برای هر افتخارمان به یک نماد یا یادبود نیاز شدید داریم. این تفکر یک کشور استعمار زده است.یک جامعه از هم پاشیده.فعالیت های دانشجو های فرانسوی در ماه می 1968 بدون نماد باقی مانده همه جای جهان از آن یاد می کنند هر کس برداشتی از آن دارد. یکی کنده شدن سنگ فرش ها یکی دانشجوی آلمانی الاصل و.. را یک مثال از آن حرکت می داند ولی هیچ کدام آن را محدود نمی کنند.هیچ کدام نمی خواهند یک نماد برای آن پیدا کنند.یک نماد زمینی که روزی بگندد.این یک مورد ساده بود.ما به تاج نیاز داریم که افتخار کنیم و بعد وقتی احساس کردیم آن تاج دیگر قدیمی شده آن را تخریب می کنیم. ما به ارباب نیازمندیم در هر زمینه ای برای هر کاری برای هر چیزی!