اگر این روز ها در تهران هستید می توانید نمونه های دیگری از مدیریت استثنایی و ضعیف به سبک ایرانی را ببینید چیزی که حتی در وسط جیبوتی (کشوری که به تازگی با ایران عقد برادری بسته!) هم یافت نمی شود. کلیه مراکز دولتی دو روز تعطیل می شوند! حتی دانشگاه ها یاد حرف یکی از استاد هایم افتادم که می گفت اگر بخواهید با ایران و تعطیلی هایش پیش بروید آن وقت یک مهندس در سطح ایران می شوید مهندسی که حتی نمی تواند از داشته هایش مثل نفت درست استفاده کند. البته نکات دیگری هم هستند مثلا” ایران با وجود اینکه دومین کشور از نظر منابع گازی در جهان است نمی تواند گاز کشور خودش را تامین کند. اصلا” تعجبی ندارد چون ما بنزین خودمان را هم نمی توانیم تامین کنیم!
اگر شما هم دوست داشتید هوای آمریکا یا استرالیا را در ایران داشته یاشیم و با چند ساعت رانندگی به بهترین هوای جهان برسید و از آن لذت ببرید و همیشه از خدا می پرسیدید چرا؟ حالا جوابتان را گرفته اید!
در آمریکا هر ساله توفا های دریایی شدیدی می آید که باعث خسارت هایی می شود که نسبتا” زیاد هم هستند حالا تصور کنید یکی از آن ها فقط سالی یک بار به ایران می آمد آن وقت بود که باید 5 سال جشن گلریزان برگزار می کردیم تا بتوانیم یک جور ماست مالی اش کنیم. از زلزله گریزی نبود و اگر نه خدا آن را هم از ایران می برد تا بیش از این عقب مانده نشویم .
گاهی فکر می کنم این حاج اقا ها راست می گویند اگر این بلا های آسمانی بر سر کفار نمی آمد ایران آن قدر از کشور های دیگر عقب می افتاد که شاید کشور ما را در جهان یکتا می کرد.
راستی می دانید چرا ما هر حلقه ی تحریمی را می شکنیم؟ ایران با قرارداد های گازی اش همیشه توانسته از تحریم بیرون بیاید به این طریق که ما با قیمت امروز به یک کشوذر میلیون ها متر مکعب گاز می فروشیم و حالا تا 20 سال بعد خط لوله آن را می کشیم! 20 سال بعد قیمت گاز شاید 100 برابر شده باشد ولی ما ملزم به اجرای قرارداد هستیم و از این طریق کشور خارجی هم کلی گاز برای 20 سال بعدش با قیمت مناسب پس انداز کرده حالا معلوم نیست آن موقع پول این قرارداد کجا رفته!
