همیشه تصور می شود که اگر ایرادی در حکومت ها وجود دارد می توان به وسیله اصلاح قدرتمندان آن ایراد را رفع کرد ولی این یک اشتباه بنیادی است.همیشه حکومت ها نشان دهنده عمق یک اجتماع هستند و اگر نه حتما” مقابله مردم با آن به صورت جدی و در بطن اجتماع دیده می شد.مثلا” یک ملت سر خورده و آسیب دیده از جنگ جهانی اول جنگ دوم جهانی را آغاز می کند نباید گفت که یک نفر مستبد است که به تنهایی در مقابل ملتی می ایستد همواره توده های مردم در حمایت از هستند حال این حمایت ممکن است از روی حماقت و یا نا آگاهی باشد ولی بالاخره یک نوع حمایت است و سبب نیرو مندی دیکتاتور می شود وقتی هیتلر با قدرت سخن می گفت و مردم هیجان زده می شدند باید فکر شکست را هم می کردند .
هیچ تلاشی برای اصلاح یا سرنگونی یک حکومت نا عادل منجر به نتیجه نمی شود اگر مردم کماکان در خواب غفلت باشند.مردم جامعه ما هم این طورند افرادی که سالهاست می خواهند باور کنند ما یگانه کشور پاک در جهانیم و تمام جهان علیه ما هستند هرگز نتوانسته اند به موضوع دیگری فکر کنند. فکر می کنند داشجو ها یک عده آدم غرب زده و به قول اقای ابراهیم رها بدون کارت(!) هستند که حتی برای مقدسات مردم (که تقریبا” کل نظام و آنچه درونش هست را هم شامل می شود) ارزشی قایل نیستند. شما شب تا صبح درمورد نقض دمکراسی حرف بزنید و ببینید مردمی که نمی توانند بیش از 3 کلمه را هم زمان در ذهن داشته باشند چه عکس العملی نشان می دهند.
باور کنید خیلی آسان است به این مردم فاضلاب را به جای نفت بدهی چه برسد به فاشیسم به جای جمهوری اسلامی!
