چگونه یک بلاگ نویس موفق شویم!

دوست خوب و مجازاتگر من در یک حرکت نو وابداعی جالب یک بازی راه انداخته و از ما خواسته نکاتی در مورد وبلاگ نویسی بنویسیم و دوست دیگرم پس فردا هم من را دعوت کرده تا در این بازی شرکت کنم.البته من تجربه زیادی ندارم و از بقیه خیلی کم سابقه ترم ولی خب در این زمان کوتاه هم اتفاقاتی افتاد که یک نوع تجربه برای من ایجاد کرد:

1) قبل از نوشتن باید خوب خوانده باشید و اینکه سوادتان را کمی افزایش داده باشید تا در اثر ندانستن نظر بی جا یا حرف بی موردی نزنید که بعد ها نتوانید آن را درست کنید.باید بدانید چه میخواهید بنویسید و یک نمای کلی از بلاگ آینده تان داشته باشید.

 2)کپی نکنید کپی کار زشتیه!(جمله را از بین نظرات کمانگیر کپی کرده ام!) یا اگر مطلبی دیدید که کمتر کسی دیده است آن را با منبع ذکر کنید تا شب خوابتان ببرد و دچار عذاب وجدان نشوید! در وقع با کپی کردن بدون ذکر منبع شما هیچ سود فرهنگی نبرده اید و هیچ ارزش افزوده ای برای جهان ایجاد نکرده اید و تازه به راحتی تلاش پدید آورنده آن را نا دیده گرفته اید.

3) در بالاترین باشید چون یک از بهترین روش ها برای بودن در جریان مهمترین جریان های بلاگستان فارسی است و البته نظراتی را به شما در مورد اتفاقات می گوید که شاید هیچ جا نبینید.

4)خوب تگ بگذارید تا به این طریق مخاطبانتان بهتر شما را پیدا کنند البته گاهی تگ ها آن قدر عجیب و بی ربط هستند که باعث شلوغی سردرگم کننده می شود که مخاطب را فراری می دهد.چرند ننویسید! دیگر بهتر بلد نبودم منظورم این است که مثلا” مجبور نیستید برای نوشتن به چیز هایی پناه ببرید که برای هیچ کس جذابیت ندارد.

5)برای جذب مخاطب خودتان را نکشید و هدفتان را فراموش نکنید واگر نه پس از مدتی دیگر علاقه ای به بلاگ نویسی ندارید چون آنچه که می خواهید ننوشته اید

فکر می کنم می بینم خودم هم خیلی این ها را رعایت نکرده ام (به همین خاطر است که موفق نیستم) اصلا” این ویژگی ما ایرانی ها است که موقع نصیحت کردن و پند واندرز دادن خیلی قوی و با اطلاعات هستیم ولی وقتی صحبت عمل کردن برای خودمان می شود هیچ کدام از نصیحت هایمان را به کار نمی بریم!-خب این هم از بازی ما حالا بازی مان خوب است یا نه؟

پس نوشت:این جناب پس فردا آن چنان گفت به یک بازی دعوت شده اید که من خواستم بساطم راجمع کنم و الفرار گفتم این بازی شوم چی است که با این شدت دعوتم کرده اند بعد دیدم نه خیلی هم شوم نبود!